بطالت. اگه بخوام این چند ماهه ی خودم رو توصیف کنم دقیقن باید همین کلمه رو بگم. خیر سرم زیاد فیلم ندیدم و کتاب نخوندم که می خوام درس بخونم. اما فی الواقع ریده بودم با درس خوندنم. یه سری مطالعات جسته گریخته که نه به درد دنیا می خوره نه آخرت. دو تا امتحان دیگه دارم. دوشنبه و پنج شنبه. دوشنبه رو تر می زنم احتمالن.
یه فیلم خوب دیدم از سینمای مستقل یونان به اسم «داگتوث». خوب بود. اگه عمری باقی باشه می نویسم راجع بهش. الان فقط دارم به این فکر می کنم که سیاوش قمیشی عجب حرفه ای می پیچونه طرفش رو تو این آهنگی که الان داره پخش می شه: «من، به بن بست نرسیدم، راهمو کج کردم. با تو مشکلی ندارم، با خودم لج کردم». خیلی خوبه!
اصلن کسی این جا رو می خونه؟ لطفن اگه این نوشته ها رو می خونید یه کامنت بذارید ببینم چه خبره این جا. ناشناس هم باشه مهم نیست. می خوام ببینم اصن مخاطبی داره؟ فک کنم خودم رو سر کار گذاشتم! فعلن که صدا می پیچه این جا!
علی ای حال درست میشه، خدا بزرگه
سرا پا گوش سخنانتیم
علاقه موج میزند
شما یه مرد به ما نشون بده که نپیچه، سیاوش قمیشی و ندید می گیریم.