علم در جوامع بدوی و نخستین بشری به صورت طبقه بندی اشیاء پیرامون صورت می گرفت. یعنی مردمان جوامع نخستین برای درک بهتر از پیرامونشان دست به طبقه بندی می زدند. این طبقه بندی بر اساس یک سری از تشابهات اشیا بود و اشیاء هم طبقه، خاصیت های مشابه ای داشتند. به عنوان مثال سنگ و چوب در دسته ی اشیاء تیز و آسیب رسان قرار می گرفت یا مثلن آب دریا و باران و شیره ی نارگیل و شبنم برگ ها، همگی به دلیل مایع بودنشان در دسته ی آب ها قرار می گرفتند و مثال های دیگری از این دست.
بسیاری از این جوامع، آتش و زن را در یک طبقه قرار می دادند. به دلیل خاصیت خطرناک بودنشان.