یه جمع دوستانه بود. دوستی هم تو جمع بود، نوازنده ی تار و سه تار. بسیار هم زیبا ساز می زد. گفتم غزلی می دم و موسیقی ای بازپس می گیرم. قبول کرد. غزلی از اوحدی مراغه ای (که اول بار حسین نوروزی عزیز معرفی کرده بود) را دادم و قطعه موسیقی ای را در دستگاه همایون از استاد رضا حبیب زاده گرفتم. به نظر من که با صدای گرمش خیلی خوب خونده این غزل رو. کیفیت بد، به خاطر نزدیک بودن دستگاه ضبط من به سه تار هستش. با این که با ادوب اودیشن دستکاری هایی هم کردم اما حال ِ نوازنده و شعر رو اگر درک کنید کیفیت پایین، زیاد باعث اذیت نخواهد بود.
لینک شعرلینک دانلود موسیقی